Wandeling: Cascade de Coo

  • 5,5  km lange, comfortabele wandeling met mooie zichten over het stuwmeertje en met een ondergrondse gang als extraatje

  • volledig geasfalteerd en zo goed als geen hoogteverschillen

  • mogelijk voor kinderwagens en mindervaliden

  • restauratiemogelijkheid in Coo, na ¾ van de wandeling

Rijd vanuit Les Fagnes tot in Francorchamps. Rijd rechtdoor, richting Stavelot. Je daalt de "haute levée" helemaal af (enkele km) tot bij het kruispunt met de verkeerslichten. Hier rechtsaf, richting Trois-Ponts. De baan eindigt bij een brug waar je onderdoor rijdt en dan rechtsaf, richting Coo. Let goed op: wat verderop zie je links een wegwijzer: "Electrabel-Centrale de Coo-Bassin inférieur". Draai hierin en negeer het bord “Route Privé”. Dit betekent alleen dat Electrabel instaat voor het onderhoud van de weg, niet dat je hem niet mag gebruiken. Rijd de straat helemaal uit tot aan het water, waar je de auto gratis kan parkeren. Alle andere parkings in en rondom Coo zijn betalend. Rechts zie je de eerste stuwdam, die de ene arm van de Amblève-meander afsluit.

 

De elektriciteitscentrale van Coo bevindt zich 20 m onder de oppervlakte, is 128 m lang, 27 m breed en 40 m hoog en wordt aangestuurd vanuit Brussel. Bij de centrale horen nog twee hogergelegen bassins, bovenop de “Mont de Brume”. Het niveauverschil tussen beide bekkens bedraagt 275 m.

De centrale moet de pieken en dalen in de energiebehoefte opvangen, als aanvulling op de kerncentrale van Tihange. De zes turbines kunnen ook als pomp gebruikt worden en dienen dan voor de opslag van energie onder de vorm van potentiële waterkracht. Bij een lage behoefte aan elektriciteit, wordt het water van het lagergelegen bekken omhoog gepompt.

Bij pieken in de energiebehoefte schieten de turbines in actie. De capaciteit van de pompen bedraagt 60 m³ per seconde voor Coo I en 100 m³ per seconde voor Coo II. De capaciteit van de turbines bedraagt 51 m³ per seconde voor Coo I en 82 m³ per seconde voor Coo II.


Begin te wandelen met het meer aan je rechterkant en de rug naar de stuwdam. Volg het geasfalteerd baantje richting elektriciteitscentrale, de "voie privée et sans issue" in. Hier en daar staan ook wegwijzers "Galérie des visiteurs", die je kan volgen. Wandel gewoon voorbij de barreel en iets voorbij de elektrische centrale steek je een helikopterlandingsplaats over. Aan de overkant vervolgt het baantje om een mooie wandeling rond de buitenste bocht van de Amblève-meander te maken.

 

Zo kom je vanzelf uit bij een tweede stuwdam, waarachter je enkele attracties van Plopsa Coo ziet uitsteken. Deze dam steek je over en zo kan je even binnengluren in het attractiepark aan je linkerkant. Aan de overkant ga je naar links, naar boven, om uit te komen op een iets breder baantje, waar je naar links afslaat om voorbij kerkhof en kerk te wandelen. 

Neem even de tijd om de kerk St. André binnen te gaan. Ze dateert uit 1874 en heeft kleurrijke glasramen en heel mooie blauw- en goudgeschilderde plafondbalken. De kruisweg werd in 1931 geschilderd door pastoor Nestor Reymen, die een eigen schildersschool oprichtte in Rahier. Maar hij was afkomstig van Antheit, het geboortedorp van Paul Delvaux. De kans dat deze beroemde schilder ooit nog les volgde bij pastoor Reymen, is niet onbestaande... Het eiken Mariabeeld heet "Vierge à l'éclat", omdat het werd gesneden uit een stuk eikenhout dat sporen van een granaatinslag vertoonde. De beeldhouwer Jean-Antoine Canada, uit Stavelot, zag de symboliek: de Heilige Maagd is niet onbekend met het lijden in de wereld...

Dit is het moment om de watervallen te gaan bekijken. Je kan hiervoor de trap nemen vanop de brug recht voor je uit, of ter hoogte van de kerk naar beneden wandelen om ze van op de begane grond te bewonderen.

 

Deze watervallen op de Amblève zijn misschien wel de indrukwekkendste watervallen van België, met hun 15 m hoogte, maar niet de hoogste. De waterval van Reinhardstein is met zijn 60 m recordhouder. ​In de 15de eeuw ontstond de kleinste waterval op een natuurlijke manier. In de 18de eeuw hebben de monniken van Stavelot de grootste waterval aangelegd, en tegelijk een meander van de rivier afgesloten om het gehucht Petit-Coo te beschermen tegen overstromingen. De afgesloten rivierbocht werd in 1969 (met een uitbreiding in 1978) omgevormd tot het stuwmeer, waar je net omheen bent gewandeld.

Als je je dapper voelt en nog niet al te vermoeid bent, kan je hier doorwandelen richting grote baan, deze oversteken en de trap naar boven zoeken, naar de panoramatoren van waaruit je een mooi zicht hebt op de volledige Amblève-meander. Je kan ook een kaartje kopen voor "Plopsa-Coo" en je met de stoeltjeslift naar boven laten brengen... Keer daarna op je passen terug en neem de brug over de afgesloten rivierarm, richting parking en horecagelegenheden. Tijd voor een pauze op één van de gezellige terrasjes!
 
Sla het eerste straatje rechts in en zo passeer je het bureau voor toerisme en de installaties van de vrijetijdsorganisatie "Coo-Adventure". Wandel helemaal door over de grote parking tot je opnieuw bij de eerste stuwdam uitkomt, waarachter de auto staat.

 

Hier heb je de keuze: Ofwel klim je naar boven via de trap helemaal rechts in de hoek en steek je dan de dam over. Ofwel volg je het baantje naar links en vervolgens naar rechts om de dam heen tot bij de wagen.