Wandeling: Circuit F1

  • 8 km lange, verrassende wandeling op het terrein van het F1-circuit, afwisselend langs het parcours en door het bos, met redelijk wat klimmen en dalen.

  • Meestal vrij toegankelijk, maar soms wordt er een gedeelte (of het hele circuit) afgesloten.

  • Met moeite (omwille van de steile stukken) geschikt voor kinderwagens en mindervaliden.

  • Restauratie mogelijk ongeveer halverwege in de "Pit-brasserie" (alle dagen open tss. 08.300u en 22.00u)

Je rijdt door het centrum van Francorchamps tot bij de hoofdingang van het circuit, aan het rond punt bij het “Hôtel de la Source”. Hier kies je richting “Malmédy” en je blijft dit kronkelbaantje naast het circuit volgen, voorbij het volgende rond punt en helemaal tot boven, waar je op een mooi panorama wordt getrakteerd. Hier vertrekt rechts een baantje scherp terug, richting "Combes - Gates C". Rijd hierin en parkeer de wagen bovenaan, bij de poort.

Je kan als voetganger meestal zonder probleem door het draaipoortje. (Zoniet, probeer de knop aan de linkerkant...!) Slechts enkele weekends per jaar is er een betalende activiteit aan de gang en kan je er langs hier niet in.

 

Het raceseizoen loopt van maart tot november en tijdens die periode is er zo goed als altijd activiteit op het circuit: Renault-dagen, Porsche-dagen, “Kevertjes”-dagen (“Fun Cup” genoemd), de “24 uur” en natuurlijk de Formule 1. Dan zijn er ook nog de “Track Days”, waarbij het circuit afgehuurd wordt door autoclubs, die hun leden de kans bieden om met hun eigen wagen of een gehuurde auto enkele rondjes op het circuit te komen rijden. De kans is dus groot dat er tijdens je wandeling (al dan niet gepimpte) auto’s of moto’s voorbij gescheurd komen.

Je betreedt het circuit en recht voor je liggen reeds enkele bochten: nrs 5 en 6 (“Les Combes”) en 7  (“Malmédy”). Ga naar rechts en wandel even omhoog om zo met een boogje bij het circuit uit te komen. Je gaat nu een heel stuk bergafwaarts naast het rechte stuk, de “Kemmel”. Blijf gewoon rechtdoor lopen tot je uitkomt bij oud stuk weg, dat je oversteekt en even verderop nog een keer. Dit zijn de resten van de haarspeldbocht "Stavelot" uit vroegere jaren, die rechtgetrokken werd in de jaren '80, op vraag van de F1-piloten, die de "Stavelot" te gevaarlijk vonden. In de plaats van de haarspeldbocht kwam dan een zeer steile klim, "Raidillon" genaamd. Of dit comfortabeler is, is nog maar de vraag....

Zo kom je uit bij een poort, die meestal open staat en waar je doorheen loopt. Als deze poort gesloten is, zit er niets anders op dan het hierbij te laten en dezelfde weg terug te wandelen...

Eens voorbij de poort, ga je door de tunnel aan de linkerkant. Vlak erna kies je opnieuw links om via de brug de Eau Rouge over te steken. Loop even naar rechts over het asfaltbaantje, negeer de oprit van het parkeerterrein en net hiervoorbij steek je opnieuw de Eau Rouge over om zo, via het weggetje naast de parking, de paddock te bereiken. Hier kan je even pauzeren in de Pit-Brasserie, met een mooi uitzicht over de start, de scherp terugdraaiende bocht nr 1 (“La Source”), bochten 2 en 3 (“Eau Rouge”) en bocht nr. 4 (“Raidillon”), onmiddellijk gevolgd door die zeer steile klim (zie boven). ​Op het eerste zicht lijkt de Pit-brasserie niet toegankelijk voor het publiek, maar dat is wel degelijk het geval. Er wordt gewerkt met een zelfbedieningssysteem: je betaalt je bord en schept vervolgens op wat je wenst.Voor de drankjes geldt hetzelfde.

Na de pauze duik je de tunnel “Passage Jacques Swaters” in en vervolgens links omhoog, richting “Blanchimont”. Je wandelt nu weer buiten het circuit en ziet het parcours links van je met de bochten nr. 18 en 19 (“Chicane” of “Bus Stop”).  Je passeert bochten 16 en 17 (“Blanchimont”).  De weg voert je opnieuw onder het circuit door, zodat je er opnieuw binnenin wandelt.

Het kartingterrein bevindt zich aan je rechterkant. Wat verderop passeer je weer een bruggetje over de Eau Rouge en je komt uit op een brede baan, die je naar links inslaat. Je wandelt nu in de “tweede arm” van het circuit, maar omdat hier een volledig bos groeit - Francorchamps is niet voor niets het “mooiste circuit ter wereld” - merk je dat niet echt op. Je ziet rechts af en toe wel een flard van het circuit: hier hebben de racers net de eerste arm van het circuit achter de rug.

 

Zij scheuren hier de tweede arm in via bochten 10 en 11 (“Double Gauches” of “Pouhon”) en krijgen vervolgens de rechts-linkse bochten 12 en 13 voor de kiezen (“Pif Paf” of “Fagnes”). Het einde van deze arm wordt gevormd door bochten 14 en 15 (“Stavelot”, nu hernoemd naar Paul Frère, oud-racer, oa. voor Ferrari en eveneens 3-voudig Belgisch kampioen roeien). Maar dit alles kan je eerder horen dan zien.

 

De weg komt terug uit bij de paddock, maar iets daarvoor is er een betonbaantje aan de rechterkant, dat je steil omhoog en dan naar rechts het bos in voert. Bij de splitsing blijf je rechtdoor lopen en je laat het nog steilere bospad links liggen.Verderop kom je uit op een betonbaantje, dat je zicht geeft op de “tweede arm” van het circuit, bij de “Double Gauches” en je gaat naar links. Nu diep ademhalen voor een steile klim in twee stukken. Helemaal boven kan je rechts in de verte de uiterste punt van de “eerste arm” van het circuit zien, de scherp terugdraaiende bocht nr. 8 (“Bruxelles”), gevolgd door nr. 9 (“Rivage”). Hier is opnieuw een tunneltje, dat je terug buiten het circuit brengt. Ga linksaf en wandel tussen de caravannetjes van de baancommissarissen door om terug het draaipoortje en de auto te bereiken.